ചുംബനഗീത

ചുംബനഗീത  

നോക്കൂ,   
രണ്ടുപേർ ചുംബിക്കുമ്പോളെന്തു സംഭവിക്കുന്നുവെന്ന് നോക്കൂ:

നാലു ചുണ്ടുകൾ ഒന്നാകുന്നു;

പ്രാണൻ പ്രാണനിലേക്കു പകർന്ന് പ്രാർത്ഥനയാകുന്നു. 

പകലിനു പ്രകാശവും രാവിനു നിലാവും 

പ്രസാദമായ് ലഭിക്കുന്നു.

രണ്ടുപേർ ചുംബിക്കുമ്പോളെന്തു സംഭവിക്കുന്നുവെന്നു നോക്കൂ:

ഈ വൃത്തികെട്ട ലോകം 

ഇതുവരെ കാണാത്ത വിധം സുന്ദരമാകുന്നു. 

ആകാശം സ്വച്ഛമാകുന്നു; വായു ശുദ്ധവും.

കിളികൾക്കിക്കിളിയാകുന്നു.

നദികൾക്കു നാണമാകുന്നു. 

മരങ്ങൾ ചിരിച്ചുലയുന്നു. 

രണ്ടുപേർ ചുംബിക്കുമ്പോളെന്തു സംഭവിക്കുന്നുവെന്നു നോക്കൂ:

മതിലുകളിടിയുന്നു.

ആളുകൾ കല്ലെറിയുന്നു;

നുണകൾക്ക് നിറം കൊടുക്കുന്നു.

മാന്യത മുഖം ചുളിക്കുന്നു; 

ശാപശരങ്ങളെയ്യുന്നു. 

ചുംബനമാധുര്യത്തിൽ, ഹൃദയമലിയുന്ന പ്രേമമഴയിൽ 

ആ ആരവങ്ങളെല്ലാം മൂകമാകുന്നു. 

കണ്ടില്ലേ, 

രണ്ടുപേർ ചുംബിക്കുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്നതെന്താണെന്ന് കണ്ടില്ലേ?

വരൂ, ചങ്ങാതീ,

നീയാരുമാകട്ടെ;

എന്റെ എതിർലിംഗമോ, ഉഭയലിംഗമോ,

എന്റേതന്നെ ലിംഗത്തിൽപ്പെട്ടവനോ,

ആരുമാകട്ടെ. 

വരൂ, നമുക്കു ചുംബിക്കാം;

പ്രാണനെ പ്രാണനിലേക്കാഴ്ത്തി 

ഈ ലോകത്തെയൊരു പൂന്തോട്ടമാക്കാം.

ശവകുടീരങ്ങളെ താജ് മഹലുകളാക്കാം.

വരൂ, ചങ്ങാതീ. 

സി എം രാജൻ.